Tumblelog by Soup.io
Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.

May 09 2017

dredziara
13:17
Boję się. Boję się bardzo. Zawsze się bałam, że ludzie, których pokocham, odejdą. Że nie zasługuję na nich, na ich uwagę, zainteresowanie, obecność. Że jestem tylko, nic nieznaczącym, epizodem w ich życiu. Bo przecież mnie nie można lubić. Ja siebie nienawidzę i nie jestem w stanie uwierzyć, że ktoś, kiedyś mógłby pomyśleć: "Dobrze, że ona jest".
— (nie tylko) 212
Reposted fromblackismycolour blackismycolour viaadurowe adurowe

May 05 2017

dredziara
21:35
Mam wrażenie, że ja pamiętam o innych ludziach dłużej, niż oni pamiętają o mnie.  
— Jarosław Borszewicz
dredziara
21:32
Jeden ze stale popełnianych przeze mnie błędów polega na tym, że zawsze chcę, aby wszystko było w porządku. Już, teraz, natychmiast. Gdy coś się psuje, chcę to zaraz naprawić. Odrzucam myśl, że naprawa to długi, czasochłonny proces. Wykonuję desperackie i gwałtowne ruchy. W efekcie to, co jest uszkodzone, staje się rozpieprzone do końca.
— Jakub Żulczyk
Reposted fromnacpanaa nacpanaa viagdziejestola gdziejestola

May 04 2017

22:22
5614 36cf 390
Reposted fromochgod ochgod viagdziejestola gdziejestola
dredziara
22:22
Jest takie miejsce w gardle, w którym grzęzną wszystkie niewypowiedziane zdania. Mimo upływu lat, niektóre słowa wciąż nie przechodzą mi przez usta. Akumulują się na wysokości szóstego kręgu piersiowego i tkwią tam nieuleczalnie. Przygniatają i nie dają żyć. Godzinami dochodzę do siebie pod ich ciężarem. Złe senne retrospekcje codziennie od nowa. Podobno wystarczy 21 dni, żeby się do czegoś przyzwyczaić. Bzdura.
http://gomint.blogspot.com/
Reposted fromgoby goby viagdziejestola gdziejestola
dredziara
22:22
dredziara
00:26
Rozbierz mnie,
z nieufności,
apatii
i niewiary,
z kombinezonu
zawiedzionych
pragnień,
bolesnej świadomości
nostalgii
i tęsknoty.

Rozbierz mnie tak,
bym została
jak byłam na początku.

Rozbierz...
— Dorota Lorenowicz

April 28 2017

dredziara
19:37
- A co Ci dało doświadczenie depresji? - Nic. Dodaje tylko tyle, że będziesz bała się, że jeszcze raz w to wejdziesz. To nie jest w żaden sposób romantyczne,  oczyszczające ani wspaniałe. Mam duży problem z udawaniem silniejszej, niż jestem w rzeczywistości – jeśli więc czegoś mnie to nauczyło, to tego, żebym trochę zbastowała, była dla siebie bardziej wyrozumiała. Słabo mi to wychodzi. To nauka na całe życie.
— m. halber
Reposted fromkyte kyte viaschizofreniczna schizofreniczna
dredziara
19:33
Jedyne życie, jakie chcę, to życie z Tobą.
— Maya Banks
Reposted fromschizofreniczna schizofreniczna
dredziara
19:33
Kochanie Ty moje, Kobieto Najwspanialsza (...) Chciałbym, abyś wiedziała, że jesteś moją nadzieją na lepsze jutro, kobietą, która daje mi radość każdego dnia. Nawet, gdy nie mam humoru i wydaję Ci, że nie chcę Cię widzieć, to tak naprawdę bardzo tego chcę. Czuję się przy Tobie bezpiecznie. Wiem, że gdy będę Ciebie potrzebował, zawsze będziesz przy mnie. Gdy zasypiasz pierwsza, to leżę tak i patrzę na Ciebie, i to jest ta chwila, w której się budzisz, bo nie mogę się powstrzymać i Ciebie nie przytulić. Najpiękniejsze jest to, że przy tym wszystkim jesteśmy normalni, nie udajemy nikogo, po prostu jesteśmy razem i się kochamy. I to co jest między Nami jest szczególne, bo patrzymy w przyszłość. I perspektywa Naszego dalszego wspólnego życia jest dla mnie motywacją, a siłą do kochania Cię są Nasze marzenia o wakacjach i rodzinie. Skarbie, jesteś dla mnie wszystkim, co mam (...) I zrobię wszystko, byś była szczęśliwa (...)
— mój B. I świat jest piękniejszy
Reposted fromschizofreniczna schizofreniczna

April 25 2017

dredziara
18:12
Dlaczego czułam się zawsze sama wśród ludzi? Zmuszałam się do kontaktów z nimi, prowadziły do tego okoliczności, ale mimo najlepszej woli strach zawsze zwyciężał i po krótkiej walce rzucałam się do ucieczki. Kiedy byłam znowu sama, ogarniały mnie zupełnie inne uczucia. Zaczynałam cierpieć z powodu samotności i opuszczenia i nie mogłam znieść myśli o tym, że przyjaciele dyskutują, bawią się, śmieją, dzielą się swoimi radościami i przyjemnościami. A przecież sama unikałam tych cudownych, czarodziejskich rejonów, bo wydawało mi się, że są otoczone drutem, przez który przepuszczono prąd elektryczny dla ochrony przed włamywaczami i że i tak nie będę mogła się dostać do środka. Że więc nie warto robić wysiłku. A przecież marzyłam o możliwie najintensywniejszym życiu, chciałam poznać prawdziwy smak życia, śmiać się i płakać, być całowaną na oczach wszystkich; dostawać kwiaty, chodzić pod rękę, patrzeć przez okno na ruch uliczny... 
— Anais Nin Dziennik 1931-34
Reposted frombeinthe beinthe viavaka vaka
dredziara
14:02
Faceci powinni przynosić kwiaty swoim kobietom. Przecież to nie jest dużo, to nie majątek. Dziesięć złoty wydane na tulipany, a nie na trzy piwa. Faceci powinni kupować kwiaty.
Reposted fromheparyna heparyna viablurred-dreams blurred-dreams

April 23 2017

dredziara
20:15
4949 4286 390
Reposted frommental-cat mental-cat viaemtezmazupe emtezmazupe
dredziara
20:14
Przyzwyczajony do swojej samotności człowiek zalepia się w swoim mieszkanku wraz z tonami swoich bambetli, ubrań i książek, tworzy wokół siebie twierdzę przedmiotów i nawyków, z której wyjście jest coraz bardziej niemożliwe; każda osoba, która pojawi się w tej graciarni staje się intruzem, nieproszonym gościem, który jedyne co robi, to brudzi, przestawia przedmioty, a przede wszystkim, jest cały czas, irytująco obecny.
— Jakub Żulczyk
Reposted fromperseweracje perseweracje viaemtezmazupe emtezmazupe
dredziara
20:13
5826 c8fb 390
Reposted fromscorpix scorpix viaemtezmazupe emtezmazupe

April 05 2017

dredziara
10:39
Trudno mi było pogodzić się z tym, że nie czuła do mnie (...) prawie nic, a może w ogóle nic. Niekiedy bolało mnie to tak bardzo, że miałem wrażenie jakby ktoś mi dłubał nożem we wnętrznościach. Mimo to godziny, które z nią spędziłem były cenniejsze niż wszystko inne. Pomagała mi zapomnieć o uczuciu samotności, które mi nieustannie towarzyszyło. Rozszerzała granice mojego świata, Dzięki niej mogłem głęboko zaczerpnąć świeżego powietrza. Tylko ona umiała tego dokonać.
— Haruki Murakami
Reposted fromyourtitle yourtitle viagittaara gittaara

March 19 2017

dredziara
18:46
Są jednak takie poranki, że budzisz się i przestajesz wierzyć, że gdziekolwiek na świecie jest pięknie. Albo że on w ogóle istnieje, że jest jeszcze coś poza tym jednym pokojem, gdzie trzymasz smutek w sobie.
— Katarzyna Nosowska
Reposted fromnutt nutt viagittaara gittaara
dredziara
18:46
Chciałem Cię tak szalenie rozkochać w sobie, jak sam się w Tobie kochałem.
— Charlotte Bronte
Reposted frompesy pesy viagittaara gittaara

March 14 2017

dredziara
17:01
Są jednak takie poranki, że budzisz się i przestajesz wierzyć, że gdziekolwiek na świecie jest pięknie. Albo że on w ogóle istnieje, że jest jeszcze coś poza tym jednym pokojem, gdzie trzymasz smutek w sobie.
— Katarzyna Nosowska
Reposted fromnutt nutt viagittaara gittaara

February 15 2017

dredziara
19:11
Znudzisz się. To, co jest urocze, szybko staje się irytujące. 
— Jakub Żulczyk
Reposted fromMissMurder MissMurder viagittaara gittaara
Older posts are this way If this message doesn't go away, click anywhere on the page to continue loading posts.
Could not load more posts
Maybe Soup is currently being updated? I'll try again automatically in a few seconds...
Just a second, loading more posts...
You've reached the end.

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl